Startpagina

Even voorstellen
 

© Marijke

Autisme

Literatuur

Recensies

 

Aspergirls

Toen Mathijs de Bildt van uitgeverij Hogrefe me benaderde om een recensie te schrijven over het boek ‘Aspergirls’ raakte ik enthousiast.
Eindelijk werd er eens stilgestaan bij vrouwen met Asperger. Een gebied dat nog nooit zo benaderd is. Een gebied dat zeer zeker de moeite waard is om te gaan ontdekken!
Spannend om, als vrouw met Asperger, te lezen wat ‘soortgenoten’ ervaarden…
Tja, en die term ‘Aspergirls’, briljant gevonden!

Ik moet eerlijk bekennen dat Aspergirls één van de weinige boeken is die zo dicht aansluit bij mijn beleving. Eindelijk het gevoel ergens bij te horen, want ook in de (voornamelijk mannelijke)  auti-wereld ben ik vaak anders. Ik ervaar zélfs geen klik met de vrouwen met andere vormen van autisme.

Rudy Simone combineert binnen haar boek verschillende onderwerpen met elkaar: puberteit, genderrollen, studie, huwelijk, kinderen krijgen, maar ook onderwerpen die los staan van levensfasen zoals rituelen, overprikkeling, diagnoses en medicijnen.

Interessante onderwerpen die vaak herkenning en herinneringen oproepen. Nieuwe inzichten, zoals de uitleg dat autisten vaak niet minder of niets voelen, maar juist álles voelen, ruiken, horen.

Naast positieve opmerkingen, wil ik ook wat kanttekeningen plaatsen.
Rudy Simone generaliseert ontzettend in haar boek. Steeds ‘we’ en ‘ons’, terwijl in mijn ogen mensen met autisme heel erg kunnen verschillen van elkaar en er vaak juist helemaal geen ‘wij’ bestaat!!  Op een gegeven moment beklemde en frustreerde het me gewoon enorm.

Ook staan er aan het eind van elk hoofdstuk nog twee paragrafen: ‘advies voor Aspergirls’ en ‘advies voor ouders’. In mijn ogen onnodig. Het ‘advies voor Aspergirls’ is voornamelijk een herhaling van wat eerder in het hoofdstuk is beschreven, waarom nieuwe adviezen niet integreren in het hoofdstuk? Het ‘advies voor ouders’ is in mijn ogen helemaal irrelevant. Waarom zouden ouders adviezen moeten krijgen over Aspergirls die gaan trouwen of kinderen krijgen? Ook nu ben ik van mening, dat de zinnige adviezen beter in het hoofdstuk geïntegreerd hadden kunnen worden.

Tijdens het lezen van dit boek bleef ik me afvragen welk doel Simone wilde bereiken met het schrijven van dit boek. Informeren? Oppeppen? Wij-gevoel creëren? Ouders geruststellen?

Ondanks deze kanttekeningen wil ik toch benadrukken dat het boek een aantal zeer interessante onderwerpen benadert, een goede weerspiegeling weergeeft van de verschillen tussen mannen en vrouwen met autisme en zeker inzicht geeft in die ‘onbekende’ wereld van vrouwen met Asperger.

Na het lezen van dit boek is me dan ook één ding heel erg duidelijk geworden: de noodzaak is zeer groot dat er meer onderzoek wordt gedaan naar vrouwen met Asperger en met andere vormen van autisme. De hulpverlening moet zich gaan verdiepen in vrouwen met autisme, want deze groep wordt onterecht verwaarloosd.

 

Aspergirls. Geschreven door Rudy Simone en uitgegeven door Hogrefe Uitgevers.

€ 22,50 | 240 p. | ISBN 9789079729289